K-I-P-P-E-V-E-L. Bij een concert van een rockband als Kane heb ik niet zo snel kippevel, maar afgelopen zondag in het Nieuwe Luxor wel. Wat hebben die mannen van Kane een prachtig mooie show neergezet. Intiem, intens, breekbaar, speciaal… dat zijn zo’n beetje de bewoordingen die bij dit akoestische optreden passen. Het was even iets totaal anders dan we van Kane gewend zijn en wij (ik, Denise en Mariska) mochten het allemaal meemaken op de 6e rij vanaf het podium.

De pareltjes van 12 jaar Kane werden in een soms net wat andere uitvoering gestoken en natuurlijk werden de rustige nummers afgewisseld met de meer up-tempo songs als Rain Down On Me en So Glad You Made it. We hebben genóten. Enne, Kane zelf ook! Dat was wel duidelijk. Voor de liefhebbers volgt later een filmpje.

Foto: Kane/Laura Oldenbroek

Waaaaauw, dat was weer eens ouderwets genieten op Rockin’ Park afgelopen weekend! Op een snikhete zondagmiddag afgereisd naar Nijmegen om onze favoriete band Pearl Jam te zien optreden. Het programma met allerlei andere rockbands ging al om 12.00 uur van start, maar door de hitte besloten wij wat later op de middag te vertrekken.

Eerst zagen we Amy Macdonald optreden. Ze maakte meteen indruk, wat een stem en wat een leuke muziek! Bij Stereophonics stond iedereen zo op een kluitje, dat we die band alleen vanuit de verte hebben gehoord. Ook niet slecht trouwens. Bij Ben Harper snel het voorste vak ingeslopen om daarna bij Pearl Jam vooraan te kunnen staan. En die Ben Harper… tjonge, die verraste vriend en vijand met zijn muziek. Zelfs Edward was onder de indruk. En toen, rapapaa, was daar ineens Eddie Vedder op het podium. Hij zong samen met Ben het nummer Under Pressure van Queen. Leuk, leuk!

Na dat optreden was het een uurtje later tijd voor Pearl Jam. Ze rockten er meteen stevig op los met Do the Evolution. Woohooo!! Samen met nog zo’n 40.000 man achter ons hebben we 1,5 uur mee staan springen, bleren en klappen. What a night! Eddie Vedder was zelf ook zichtbaar onder de indruk van het publiek en de mooie strakblauwe lucht die later al gauw roze kleurde onder een prachtige zonsondergang. Hij sprak zelfs in het Nederlands zijn waardering uit – voor het eerst! Edward maakte daar dit filmpje van

Met dank aan Denise & Filipe voor het uitlenen van hun
Panasonic Lumix TZ10-camera!

Met nog twee weken te gaan tot de grote dag van Denise & Filipe, was het gisteren tijd voor het vrijgezellenfeestje van de ‘bride to be’. En wat hebben we gelachen Omdat Denise groot fan is van cocktails, stond haar vrijgezellenfeestje helemaal in het teken van… juist ja, cocktails. Cocktails, cocktails en nog eens cocktails. Ennuh, had ik al gezegd… cocktails?

‘s Ochtends werd ze eerst in de maling genomen door Patricia, Claudia en Henny. Zij kwamen eerst gebak brengen en om te vertellen dat ze niet mee mocht met het bedrijfsuitje van Filipe, om er vervolgens doodleuk aan toe te voegen dat haar vrijgezellenfeestje eigenlijk een beetje in het water was gevallen. Want Sandra moest werken, Esther ging toch niet mee en tja, Patricia had het druk en moest nog boodschappen doen. Na haar vervolgens úren thuis alleen te hebben gelaten, stonden we toch iets na 14.30 uur op de stoep. SURPRISE!!! Nou ja, Denise is natuurlijk ook niet gek

‘s Middags stond een cocktailworkshop in het Breakaway Cafe op het programma. Ze had uiteraard geen flauw idee wat haar te wachten stond. We gingen zogenaamd naar het casino, maar ‘we zijn vroeg, dus we gaan eerst even wat drinken in het Breakaway Cafe’. Bedrijfsleider en barman Alberto heette ons van harte welkom en deed nog even leuk mee met het ik-neem-je-in-de-maling-spel door met een serieuze blik aan Denise te vragen welke schoenen ze eigenlijk aan had. ‘Mja, daar kun je wel mee salsadansen.’ Denise met een glimlach: ‘Ik dacht al dat we zoiets zouden gaan doen!’

Hehehe, niet dus. Onze eigen Tom Cruise (lees Alberto) serveerde ons de ene cocktail na de andere, vertelde in vogelvlucht wat geschiedenisdetails en wist haarfijn uit te leggen hoe je een cocktail maakt. Drie verschillende Mohito’s, een Cosmopolitan, Pina Colada, Sex on the Beach, Margarita, Caipirinha, Martini… ze kwamen allemaal voorbij (ik vergeet er nog een paar te noemen, maar de rest is wat vaag zoals je zult begrijpen). Een cocktailworkshop is natuurlijk geen workshop als je zelf niet wat mag uitproberen en dus mochten we een voor een achter de bar onze eigen cocktail maken. ‘Shake it baby!’

Nou zijn wij zóvéél drank niet meer gewend, dus binnen de kortste keren waren we veranderd in een luidruchtige groep die nog net niet de tent afbrak. Lachen, gieren, brullen! Er moesten zelfs barkrukken met leuning aan te pas komen, omdat een aantal van ons (ik noem geen namen) anders van onze kruk tolden. Denise stond zonder blikken of blozen op de bar te dansen en Patricia, Claudia en Sandra hadden de microfoon ontdekt waar ze ‘Albertooooooo!’ doorheen riepen. En ik kreeg pijn in mijn kaken van het lachen. Ach, die arme barmannen Alberto en Yoshua. Maar aan die grijns op hun gezichten te zien, konden ze er zelf ook hard om lachen.

Na de workshop en een mok koffie stapten we in de tuktuk om naar eetcafé ‘t Hoekje in Kralingen af te reizen. In de tuktuk, in het eetcafé en daarna in de Ierse pub ging het feest gewoon door. Echt laat is het niet geworden, maar dat is ook niet zo gek als je om 16.00 uur de eerste cocktail naar binnen werkt

Vandaag heb ik mijn verjaardagscadeau van Sven verzilverd: een vlucht in een Dimona HK-36TC motorzwever met Sven achter de knuppel. We vertrokken om 10.30 uur vanaf vliegveld Seppe, vlakbij Roosendaal. De lucht was strakblauw en een beetje heiig waardoor het zicht niet optimaal was, maar zeker goed genoeg.

We vlogen in noordelijke richting via Moerdijk naar Dordrecht, waar we ons moesten melden bij Rotterdam Airport, omdat we ‘hun gebiedje’ invlogen. De dame op de toren dacht eerst dat we wilden landen, maar Sven maakte duidelijk dat we over de stad wilden vliegen. We mochten zakken naar zo’n 300 meter en volgden de Maas richting Vlaardingen.

We vlogen tot Maassluis en draaiden toen linksom richting Spijkenisse. De zon scheen ons nu tegemoet waardoor het zicht op de grond iets minder werd, maar de temperatuur in de cockpit begon aangenaam op te lopen. Via het aan de natuur teruggegeven eiland Tiengemeten vlogen we naar Langstraat, waar Arnout woont. Ik had hem al verteld dat we over kwamen vliegen, dus stond hij ons netjes op te wachten in de tuin.

We draaiden wat rondjes boven Langstraat en vlogen daarna verder naar Willemstad. Dit ziet er vanuit de lucht erg mooi uit, zo zijn de stervorm van de gracht en dijk om het stadje duidelijk zichtbaar. Uiteindelijk landden we om 11.45 uur weer op Seppe, het einde van een schitterende vlucht. Sven bedankt!

Meer foto’s in de gallery

Vrijdagochtend zijn de schuttingdelen bezorgd. Even een tegenslag: er zat een kras op de deur, van één schuttingdeel was een hoekje afgebroken én ze hebben twee verschillende merken geleverd. Zaterdagochtend meteen met Baauw gebeld en we kunnen e.e.a. zonder problemen omruilen. Enig nadeel is dat de nieuwe schuttingdelen pas donderdag bezorgd kunnen worden.

Daar gaat ons plan om de complete schutting dit weekend te plaatsen, grrrr. Nou ja, we hebben in elk geval alvast één mini-schuttinkje staan. De tuinmannen van De Tuin gaan deze week verder met de bloembakken en de verlichting. De beplanting in de lage border volgt later, aangezien wij eerst de schutting moeten plaatsen…